Turkish (Turkiye)
 
Uluslararası Projelerimiz
(Yenilendi)
Akademik Çalışmalar
Faaliyet Takvimi
Bizim Sınıf ile Dersler
Daha Kolay
İlklerimiz
Kayıt Rehberi
Gülerçin Web TV
OKULLARIMIZ
Kategoriler

ŞİİRLERİMİZ
CESARET

Bir adımdır cesaret,
Başarıya giden yolda.
Cesaret yoksa esaret,
Başarıya giden yolda.

Bir kitaptır cesaret,
Bilgiye giden yolda.
Okumayı bilirsek şayet,
Tecrübeler sabittir onda.

Bir Leyla'dır cesaret,
Mecnun'a giden yolda.
Aşk ile yılma sabret,
Aydınlık umutların uğrunda.

Bir bugündür cesaret ,
Yarına giden yolda.
Cesaret yoksa esaret,
Başarıya giden yolda.
 
Aybüke DURAK
6-A Sınıfı Öğrencisi

Gülerçin Koleji olarak mezunlarımıza hayat boyu başarılar dileriz.

 

HER SON GÜZEL BİR BAŞLANGIÇTIR ASLINDA…
   Doğumumla başladı kocaman bir serüven…Gözlerimi ilk açtığımda karşılaştığım en güzel melek annemdi. Anne olmanın verdiği mutlulukla şefkat dolu kollarının arasına sıkı sıkı almıştı beni. O küçücük bedenimle kim bilir neler anlatabiliyordum anneme? Sonuçta ondan bir parçaydım,canının bir parçasıydım belki de…O kadar merhamet ve iyilik dolu bakıyordu ki nasıl güvenemeyebilirdim ki ona?
   Babam…Güvendiğim, ilk adam gibi adam dediğim kişi! Beni gördüğü ilk anki mutluluğu o an çoktan hüzne dönüşmüştü belki de… Baba olmanın verdiği gururla ışıl ışıl bakıyordu bana. O andan itibaren hayatım gözlerinin önünden geçmiştir: Büyümem, okul hayatım, iş hayatım, evlilik… Tüm sorumluluk onun üstüne yüklenmişti. Fakat o bu sorumlulukla gurur duyuyordu. Beni en iyi şekilde yetiştirmek için tüm hayatlarını feda edeceklerdi belki de… Yepyeni bir serüven onları bekliyordu….
  Ve şimdi büyüdüm. 14 yaşında bir genç kızım. Hayatın zorlu zamanlarında, deli dolu ergenlik fırtınalarında, üzüntülü anlarında, heyecanlı vakitlerinde, yanımda olan tek kişi ailemdi. Bu yaşıma kadar kimseye tam olarak güvenemedim, güvenemezdim de… Ama hayatın hızla akıp giden özelliğinin yanında güvenebileceğim, zorlu zamanlarımda birilerinin olduğunu biliyordum : Ailem!
  Gelelim Gülerçin Koleji macerama…Her şey bir yaz günü başladı. Babamın telefonu çaldı ve babam bir görüşme yaptı. Telefonu kapattığında bize anlatmaya başladı. Arayan Tuğba hocaydı. Beni okullarına çağırıyorlardı. Ertesi gün koleje gittik ve kolejden kayıtlı olarak ayrıldım. Yepyeni bir başlangıç ve yepyeni bir ortam beni bekliyordu. Ve okul günü geldi çattı. Anlaşamayacağımı düşündüğüm arkadaşlarımla, dostlarımla, kardeşlerimle, öğretmenlerimle neler paylaşmıştım oysaki…Kısacık bir seneye koskocaman anıları sığdırmıştık. Bu kadar bağlanabileceğimi, alışabileceğimi hiç düşünmemiştim. Ama her şey öyle çabuk gelişti ki… Kimi zaman çok eğlendik, çok güldük, kimi zaman da çok üzüldük. Ama yılmadık. Her şeyden keyif almasını , zorlukların altından kalkmasını bildik. Bu yazıyı yazarken hüzünlenmeyeceğim, ağlamayacağım. Bu bir ayrılık yazısı olmamalı çünkü… Bir gün karşılaşırsak belki yaşadığımız anılar aklımıza gelecek. Özlem hocanın Alman pastasını, Berke’nin yaramazlıklarını, Onur’un esprilerini, Yağmur’un bana destek oluşunu, sınıf öğretmenimizin bizim için ne kadar çok uğraştığını, laboratuarda birileri deney yapmaya çalışırken dönen sandalyeleri birleştirip tren  oynadığımızı ,çiğ köfte partimizi,dışarı çıkamadığımız zaman isyan edişimizi,yazılı haftası birbirimize sorduğumuz soruları, sosyalde yazdığımız sayfaları, Türkçede gösterdiğimiz soruları,resim dersinde  dinlediğimiz  Halil Sezai’yi, İstanbul gezimizi,Robert Koleji’ne hayranlığımızı,tahterevalliye binişimizi, müzik dersinde gitar çalmayı bilmediğimiz halde konser verdiğimizi, okuduğum şiirleri,deprem çantalarımızı, sınavlar yüzünden nasıl ağladığımı,deneme sınavlarımızı, delicesine attığım kahkahaları,uğur’un nötrlüklerini, Berkan ‘ın cool luğunu hiçbir şeyi unutmayacağım. Çok kısa bir zamana çok şey kattık. Her zaman mutlu olamadık belki de ama üzüldüğümüzde birbirimize destek vermeyi de bildik. Bu sene geldim ama bana kolayca alıştılar ve tabi ben de onlara…
   Ve şimdi buralara kadar geldim. İlkokulla başlayan serüvenimin 8 yılı sonunda bitiyor.  Yepyeni bir başlangıç için hepimiz sabırla bekledik. Sanırım artık sabrımızın ödülünü aldık. Belki biraz buruk , hüzünlü içimiz. Ama yeni bir ortama gireceğiz.  Çünkü artık bizler de liseliyiz. Ve bizler de mezun oluyoruz.
  Beni buralara getiren, beni en iyi şekilde yetiştiren, ağladığımda benimle ağlayan, güldüğümde benimle gülen, hep arkamda olduğunu bildiğim, beni en iyi şekilde yetiştirmek için tüm hayatlarını feda eden ailem!
 Koçum ve danışman öğretmenim Ali Alan ‘a, bu okula gelmeme vesile olan ve bana hep destek olan biricik öğretmenim Tuğba ZENGİNAL’ a , sınıf öğretmenimiz Özlem KÜÇÜKKISA’ ya ,bize hep anlayışlı davranan Özlem Gökçe’ye , anılarıyla sınıfımızı süsleyen Ömer Kürklü’ ye , kalbimde kocaman bir yer edinen Caner KIYCIOĞLU’NA, zor zamanlarımda yanımda olan, dertlerimle ilgilenen Kevser Şahin’e ve diğer öğretmenlerime, dönem boyunca bize müdürlük yapan sevgili müdürüm Oktay BECERİK’E ,bana en iyi şekilde eğitim veren Gülerçin Koleji’ne ve bize böyle güzel bir okul sunarak çok iyi imkanlar tanıdığı için Sayın kurucumuz Said Bülent GÜLERÇİN’E; her zaman yanımda olan , beni hep destekleyen biricik psikologum ve kardeşim Yağmur Çolak’a ve hep yanımda olduklarını bildiğim dostlarım Onur Salih Gümüş’e , Melisa Özay’ a, Berkay Karagöz’e , Deniz Kaçan ‘a ,Uğur Ergene’ye, Berke Varol’a ve diğer sınıf arkadaşlarıma , çokça anlattığım ve değer verdiğim biricik aileme sonsuz teşekkürler… Unutulmayacak bir yıl yaşadım. Sizi hiçbir zaman unutmayacağım. Sizler de beni unutmayın. Hepinizi çok seviyorum.  Kendinize çok çok iyi bakın. HOŞÇAKALIN!!!!

Özge SAĞLAM

   
MERHABA
 
Öncelikle bu benim için konuşması çok zor bir durum. Kime nasıl, e diyeceğimi bilmiyorum ama sanırım bir yerden başlamam gerek.

İlk olarak beni bu yaşa kadar büyüten, benden hiçbir şekilde desteklerini esirgemeyen, her zaman yanımda olan, hatalarımı ne olursa olsun hoş gören eğitimim için ne gerekiyorsa yapan aileme çok teşekkür ederim.
Bu sene tanıştığım ama her koşulda sıkıntılarımı paylaşabildiğim, yanında kendimi rahat hissettiğim sınıf öğretmenim Özlem Küçükkısa’ ya da çok teşekkürler.

Ayrıca ben bu okula ilk geldiğimde arkadaş ortamı kurmakta zorlanacağımı düşünmüştüm. Fakat arkadaşlarım beni bu konuda yanılttılar ve her zaman yanımda oldular. Bu yüzden jest ve mimikleriyle beni kendine çeken 8 senelik arkadaşım Rana’ ya, kısa sürede beni kendine bağlayan Öykü’ ye, saatiyle beni aydınlatan sıra arkadaşım Gamze’ ye, bana takma adımı veren Berke’ ye ve Aylin ismime de bir şeyler bulmayı başaran Furkan’ a çok teşekkür ederim. İyi ki varsınız.
 
Birce Aylin HOBAN
   

     İnsanı hayatı boyunca eğiten, ona hayatı öğreten ve insan olma yolunu aydınlatan 3 temel unsur vardır, bunlar: aile, arkadaş ve öğretmendir. Öncelikle sınav diye bir şey olduğunu hiç öğrenemeyebilir ya da bu sınavda ne yapacağımızı bilemeyebilirdik. İyi kötü ilişkiler arkadaşlıklar dostluklar kuramayabilirdik. İnsanları tanımayabilir veya iletişim kuramayabilirdik. Benim her türlü ihtiyacımı sıkılmadan karşılayan buralara getiren ve bana gerçek anlamda hayatı öğreten aileme, Bana hayatımda her türlü gerekli bilgiyi veren ve bunları pekiştiren örneklerle çoğaltan ve beni geleceğe hazırlayan öğretmenlerime, Benimle iyi kötü arkadaşlıklar kuran şakalar yapan dalgalar geçen oyunlar oynayan arkadaşlarıma hepinize çok teşekkür ederim. Ayrıca sınıf öğretmenimiz, matematik öğretmenimiz ve koç öğretmenimiz Özlem Küçükkısa’ya,  Sosyal bilgiler öğretmenimiz Tuğba Zenginal’a, Türkçe öğretmenimiz Ömer Kürklü’ye, Fen öğretmenimiz Ali Alan’a , İngilizce öğretmenimiz Özlem Gökçe’ye sonsuz teşekkürlerimi sunarım.

Deniz DOĞAROĞLU

   

 MERHABA !

Adım Eren. Gülerçin kolejine bu sene geldim. Beni buraya gönderen aileme minnettarım.. Burada çok iyi arkadaşlıklar edindim. Yeni öğretmenler tanıdım.Türkçeyi sevdiren ve koçum olan Ömer Hocama, tarih sevgimi arttıran Tuğba Hocama, Matematiği sevdirmeye çalışan ve sınıf öğretmenimiz olan Özlem Küçükkısa Hocama, İngilizce seviyemi geliştiren Özlem Gökçe Hocama, feni sevdiren Ali Hocama, el becerilerimi geliştiren Caner Hocama ve Almanca temelimi atan Gizem Hocama Teşekkür ederim..

Eren BAHADIR

   

Merhaba,

Öncelikle beni dünyaya getiren, büyüten ve eğiten anneme çok teşekkür ediyorum.Benim tüm eksiklerimi gideren,her zaman yanımda olan babama çok teşekkür ediyorum.Her ne kadar  bu sene yanımızda olmasa da  bilgisayar öğretmenimiz Yasin hocaya ve tüm öğretmenlerime teşekkür ediyorum.Kardeşim Cem ve Cansel’e çok teşekkür  ediyorum.bütün neşe kaynağımız olan ani tepkileri ile bizi kahkahalara boğan Tayyip Bera EKE’ye çok teşekkür ediyorum.İyi kötü 3 sene geçirdiğin sınıf arkadaşlarıma çok teşekkür ederim.  Hoşçakalın

Furkan ERGİN

   

Beni bu güne getiren aileme koçluğumu yapan Tuğba hocama teşekkür ederim. Sınıf öğretmenim Özlem hocama teşekkür ederim. Fen ve Teknoloji öğretmenim Ali hocama teşekkür ederim. Türkçe öğretmenim Ömer hocama teşekkür ederim. Müzik öğretmenim Nükhet hocama teşekkür ederim. Görsel sanatlar öğretmenim A. Caner hocama teşekkür ederim. Beden eğitimi öğretmenim Meliha hocama teşekkür ederim.  Başta  Furkan Cansel ve Bera olmak üzere tüm arkadaşlarıma teşekkür ederim. İyi ki varsınız…

Cem İMREN

   

Merhaba  öncelikle üzüntümde sevincimde yanımda olan aileme teşekkür ederim .
Sonra beni  burulara getiren  öğretmenlerime teşekkür ederim .
Ve üstümde emeği geçen herkese teşekkür ederim.

Tayyip Bera EKE

   

Merhaba ,

Başlangıçlar güzeldir , bitişler zor.. Tanışmalar  heyecanlı ve umutlu ayrılışlar acı..

Öncelikle beni dünyaya getiren , benimle birlikte ağlayıp birlikte gülen , kendi sorunlarını bir yana bırakıp önce benim sorunlarımı halletmeye çalışan Meleğim yani anneme ;  Beni her zaman koruyup kollayan , isteklerimi yerine getirmek için elinden geleni yapan , yaptığım yanlışlıkları hoş gören ilk aşkım olan babama ; Yapamadığım sorularda kafama vura vura anlatan canım abime ; Canım sıkıldığında bağıra bağıra birlikte şarkı söylediğimiz dünya tatlısı kardeşime çok teşekkür ederim..

Okuldayken ; Bütün yaptığım yaramazlıkları görmezden gelen , yeteneğimi keşfedip ilk fotoğraf sergimi açmamda emeği geçen  Caner Hocama ;  Bir konuda sıkıntım olduğunda hiç sıkılmadan beni dinleyen biricik sınıf öğretmenim Özlem KÜÇÜKKISA’ya ; Fen dersini hayatımızın bir parçası yapan Ali Hocama ; ve üniversite anılarını bize anlata anlata bir an önce üniversiteye gitme iştahımızı kabartan Ömer Hocama sonsuz teşekkürlerimi sunuyorum..

Arkadaşlarımdan da ; Bana her zaman saati söyleyen Gamze’ ye , yaptığı esprileriyle beni her zaman güldürmeyi başaran Öykü’ye , cıvıl cıvıl olan minik farem Aylin’e , fasulye ve yoğurdun bana ne kadar faydalı olduğunu anlata Berkan’a ve sekiz seneden beri beni koruyup kollayan biricik kardeşim Cem’e çok teşekkür ederim. İyi ki varsınız , İyi ki benimlesiniz..

Ve son olarak da ;  bizleri bu eğitim yuvasında bir araya getiren ve ülkemiz için yararlı bireyler olarak yetişmemize vesile olan kurucumuz , eğitim babamız Sayın Sait Bülent GÜLERÇİN’e sonsuz saygı ve sevgilerimi sunuyorum..

Mehmet Ali Abicim seni hiç unuturmuyum. 3 Yıldır güvenliğimizi sağlayan , bizi kapı dışarı çıkarmayan , yeri geldi mi Nasrettin Hoca olan , gülücükleri yüzünden eksik olmayan , Gülerçin Koleji’ nde kuş uçurmayan Mehmet Ali Abicim sana da teşekkürler..

Her sabah sıkılmadan , tost yapan Habib Abime ve her teneffüs sınıfa gelip sıraların üstüne yazı yazmamamız , yerlere çöp atmamamız için bıkmadan , her teneffüs bizi uyaran Selime Teyzecim sizlere de  çok  teşekkür ederim. Selime Teyzecim okulda değil ama gerçek hayatta uyarılarını dikkate alacağımdan emin olabilirsin. Sizleri hiç unutmıycam..

Rana Zeynep EREZ

   

Okul bitti ve mezun oluyorum. Bana her zaman destek olan aileme beni iyi bir öğrenci ve birey olarak yetiştiren , manevi desteğim aileme çok teşekkür ediyorum.Ve beni hiçbir zaman yalnız bırakmayan ilkokul öğretmenim Okan Gümülcine’ye , 5.sınıftan beri yanımda olan Özlem Küçükkısa , Tuğba Zenginal ve Kadir Reis Zenginal’a teşekkür ediyorum.Zamanlarımı eğlenceli kılan arkadaşlarıma ve yakın arkadaşlarım Bera Eke , Uğur Ergene, Berkay Karagöz, Onur Salih Gümüş, Özge Sağlam, Yağmur Çolak, Gamze Yuranç’a çok teşekkür ediyorum.Beni unutmamanız dileğiyle…
                                                                                              Hepinize Teşekkürler.

Berke VAROL

   

Merhaba,
Öncelikle bu konuşmayı yazmak için bu kadar zorlanacağımı tahmin etmemiştim. Sona yaklaşıkça hem heyecan,hem de hüznümüz iyice artmaya başladı.İlk olarak beni bu güzel okula,en iyi eğitimi almam için yazdıran ve bana her zaman, her konuda destek olan aileme tüm içtenliğimle teşekkür ederim.Bana verdikleri tüm destek ve yardımları için esprileriyle beni güldüren Rana’ya , şirin suratıyla kızmaya kıyamadığım Aylin’e ,saatlerin efendisi Gamze’ye çokça teşekkür ederim.Ne olursa olsun , sıkıntılarımızı usanmadan dinleyen Özlem Küçükkısa’ya çok teşekkür ediyorum.
Umarım bir gün bir yerde tekrar karşılaşırız.

Öykü AKIN

   

Pek çok anımız oldu bu okulda, bu sınıfta, bu sıralarda, öğretmen ve okul arkadaşlarımız arasında. İyi kötü, güzel çirkin pek çok anı… Hep beraber güldük, hep beraber ağladık. Bütün duygularımızı birlikte paylaştık. Hiç bitmeyecekmiş gibi gelen koskoca sekiz yıl gelip geçti ve bizler hayatımızın hiç unutulmayacak bir dönemini noktalamaktayız şimdi.
Bir gün, seneler sonra, hepimiz, her birimiz, doktor, mühendis, öğretmen, asker, tekniker, mühendis olacağız. Hepimiz bir yerlere gelip topluma yararlı insanlar olacağız. Yurdumuza dağılıp yurdumuz için yararlı işler yapacağız.
Pek çok şeyler solsa bile, burada yaşadığımız günlerin hatırası asla solmayacak. Her yerde bizimle birlikte olacak, bizimle birlikte dolaşacak, memleketimizin çeşitli yerlerinde… Ve bizler bu güzel günlerimizi andıkça, dudaklarımızda mırıldanacak dostluk şarkımız bizim.
Büyüklerimin ve bizim üzerimizde emeği olan herkesin ellerinden öperim.
Sizleri saygıyla selamlıyorum.

Cansel ETYEMEZ

   

Beni bugünlere getiren aileme, bana bilgi veren öğretmenlerime,sene boyunca yanımda olan arkadaşlarıma teşekkür ederim.

Onur Salih GÜMÜŞ

   

Hayatın zor olabileceğini kim bilebilirdi ki ? Sınavlar, stresler, hayatın bize çıkarabileceği tüm zorluklar bizi çileden çıkarır. Ama hepsinden uzak güzel, neşeli ve iyi insanlar da var. Onlar benim ailem, arkadaşlarım ve öğretmenlerim. Hepsine sonsuz teşekkürlerimi sunuyorum beni bugünlere getirdikleri için.

Berkay KARAGÖZ

   

Yazıma başlamadan önce beni büyütüp yetiştiren,hastalığımda sağlığımda hep yanımda olan beni çok seven aileme sonsuz teşekkürlerimi sunarım.Beni karanlık yolda bir ışık gibi aydınlatan bütün öğretmenlerime,zor durumda yanımızda olan sınıf öğretmenime Özlem K. hocama,koç öğretmenime yani Özlem Gökçe hocama bana sosyal bilgiler dersini sevdiren Tuğba  Zenginal hocama,bazı zamanlar üzüldüğümüz bazı zamanlar sevindiğimiz,iyi veya kötü bir sürü anımızı birlikte geçirdiğimiz arkadaşlarıma sonsuz teşekkür ederim.Hepiniz benim için çok değerlisiniz.Sizleri asla unutmayacağım.

Berkan AŞIK

   

Merhaba;
Yıllar geçtikçe büyüdüm ve geliştim. Büyüyüşüme en büyük tanık,bana şefkatle  yaklaşan,başarılarımı  benimle birlikte kutlayan değerli aileme çok teşekkür ediyorum.Başarılarımın gelmesine çok büyük katkıda bulunan öğretmenlerime,sorunlarımıza çözüm bulmaya çalışan sınıf öğretmenim Özlem Küçükkısa’ya da teşekkürde bulunuyorum.Tüm yıl nasıl  geçtiğini bilmeden geçirdiğimiz eğlenceli vakitler için de sınıf arkadaşlarıma bol bol teşekkürler…

Deniz KAÇAN

   
 

Öncelikle beni büyütüp yetiştiren, üzüntümde, sevincimde, hastalığımda, sağlığımda yanımda olan canım aileme, bilgi yolunda bana ışık tutan saygıdeğer öğretmenlerime, zor durumlarda yanımızda olan sınıf öğretmenim Özlem Küçükkısa’ya , hem koç öğretmenim, hem de Sosyal Bilgiler öğretmenim olan Tuğba Zenginal’a, kimi zaman güldüğümüz, kimi zaman  üzüldüğümüz, iyisiyle kötüsüyle anılarımız geçen sevgili arkadaşlarıma çok çok teşekkür ederim. Onlar benim için çok değerliler. Belki de onlar olmasaydı buralara gelemezdim. Yıllığıma baktığımda beraber geçirdiğimiz anılar tekrar tekrar aklımda canlanacak. Sizleri ömrüm boyunca unutmayacağım.

Uğur ERGENE

   

HAYAT BOYU YANIMDA
Hayat bir yoldur. Ve hepimiz bu yolun yolcusuyuz. Kimi zaman yokuş çıkmak zorunda kaldık, bize destek olacak birilerini aradık. Sevindik, sevincimizi bizimle paylaşacak  birilerini aradık. Ve bu zamanlarda yanımda olan birilerinin olduğunu hep biliyordum: Ailem!
     Kimi zaman üzüldüm yanımda oldular, kimi zaman sevindim sevincimi paylaştılar. Zorlu zamanlarımda hep bana destek oldular. Beni en iyi şekilde yetiştirebilmek için belki de çok emek harcadılar. Ama şunu çok iyi biliyorum ki verdikleri bu emekler boşa gitmedi. Çünkü artık mezun oluyorum. Yolun sonu ama aslında herkes için bir başlangıç…
     Bana hep destek olan ve aynı zamanda koçum Ömer Kürklü’ye, sınıf öğretmenimiz  Özlem Küçükkısa’ya, “fen hayattır “ diyerek feni hayatımıza sokan Ali Alan’a, dershane öğretmenim Erkut Öğüt’e , ders çalışmadığım zamanlarda başımın etini yiyen biricik kardeşim ve aynı zamanda ilk deli hastam Özge Sağlam’a ve dostlarım Berkay Karagöz’e, Uğur Ergene’ye, Onur Salih Gümüş’e, Melisa Özay’a, Deniz Kaçan’a, Berke Varol’a ve ömür boyu yanımda olacaklarını bildiğim aileme her zaman yanımda oldukları için çok teşekkür ederim…

Yağmur ÇOLAK

Beni bu yaşa kadar büyüten, benden hiçbir şekilde desteklerini esirgemeyen, hatalarımı hoş gören, her zaman yanımda olan aileme; üzerimde emeği geçen tüm öğretmenlerime; sınıf içinde eğlenceli vakit geçirdiğim her zaman yanımda olan arkadaşlarıma teşekkür ederim. İyi ki varsınız.

Gamze YURANÇ

   

Bu yazıyı yazmakta neden bu kadar zorlanıyorum bilmiyorum ama bazı şeylerin sonuna geldiğimi hissettirmesinden olacak saatlerce düşünüp sadece bunları yazabildim. Bu okulda fazla uzun zaman geçirememe rağmen iyi kötü birçok anım oldu. Öğretmenlerim,  arkadaşlarım artık ailem gibiler. Onlardan ayrılmak o kadar zor olacak ki...
Burada bulduğum sıcak ortamı hayatımın her döneminde arayacağıma eminim. Evet, 8 yıllık ilkokul hayatımız bitiyor olabilir ama arkadaşlıklarımız bitmeyecek. Seneye hepimiz farklı okullarda olacağız belki, farklı öğretmenler karşılayacak bizi, farklı arkadaşlar edineceğiz, bazılarımız alışamayacak ve o zaman akıllarına bu okul gelecek, hüzünlenecekler, sonra yaşadıkları anılar gelecek, mutlu olacaklar. Ben inanıyorum ki, ne kadar uzakta olursak olalım aramızdaki bağ hiç kopmayacak.
Şimdi düşünüyorum da 2 yılda ne çok şey yaşamışım, ne çok şey öğrenmişim. Okulun sadece dersten ibaret olmadığını, dostluğu, kardeşliği, en küçük şeylerden bile büyük mutluluklar elde etmeyi...
Ve en önemlisi... Öğretmenlerim... Bana o kadar çok destek oldular ki, moralimi her zaman yüksek tutmak için ellerinden geleni yaptılar. Her zaman güler yüzlüydüler. Onların yanımda olduğunu bildikçe kendime daha fazla güvendim, onlara layık olabilmek için daha fazla çalıştım. Tek isteğim onların emeklerini boşa çıkarmamaktı.
Bana çok şey katan Gülerçin Koleji'ni, arkadaşlarımı ve öğretmenlerimi hiç unutmayacağım. Her şey için teşekkür ederim.

Melisa ÖZAY

 

 
Okulumuzda Hava Durumu

Güneşli
Saat : 14:59
SICAKLIK : 0,0 C
COMENIUS ORTAKLARIMIZ
UNESCO-SEMEP

HAYDİ YÜZMEYE...

SINAV BAŞARILARIMIZ
Ziyaretçi İstatistikleri
mod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_counter
mod_vvisit_counterBugün12
mod_vvisit_counterDün3317
mod_vvisit_counterBu hafta12
mod_vvisit_counterBu ay78300
mod_vvisit_counterHepsi4739573
HAFTA SONU KURSLARI